-Aha...-Odrzekłam z paniką w oczach.
-Boisz się, widzę to.
-Nie, wcale się nie b-boję...Wiać!!!!
-Ale...ale ja się zmieniłem, Pinkie!
Mimo to, nie słuchałam. Biegłam przed siebie jak szalona. To jest moje wrodzone zachowanie, nie zmienię tego. Zatrzymałam się, aby odsapnąć. Potem wróciłam do Amora.
-Wiesz, zapomniał ci powiedzieć: kiedy ktoś opowiada mi takie historie, wpadam w panikę i biegnę przed siebie. Nie panuję nad tym. Wybaczysz mi tą gafę?
<Amor, dokończ>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz